پژوهش حاضر باهدف شناسایی عوامل تشکیل‌دهنده شهر هوشمند در کلان‌شهر اصفهان صورت گرفته است. این پژوهش از نوع کیفی است. در بخش کمی همچنین از کارکنان و مدیران شهرداری اصفهان بهره گرفته شد. با تکیه‌بر روش نمونه‌گیری تصادفی ساده، 213 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش برای جمع‌آوری اطلاعات از روش‌های میدانی و کتابخانه‌ای و همچنین پرسشنامه محقق ساخته بهره گرفته شد که پایایی و روایی آن موردبررسی و تائید قرار گرفت. روش تحلیل داده‌ها در بخش کیفی کدگذاری نظری برگرفته از روش نظریه‌پردازی داده بنیاد است. در بخش کمی برای توصیف ویژگی‌های جمعیت شناختی و همچنین توصیف متغیرهای پژوهش از نرم‌افزار Spss-21 استفاده شد. همچنین در بخش استنباطی برای پاسخ به سؤال‌های پژوهش آزمون‌هایی نظیر آزمون تی تک نمونه‌ای، مدل‌سازی معادلات ساختاری (تحلیل عاملی تأییدی) با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-v21 و PLS نیز بهره گرفته شد. نتایج نشان داد در این پژوهش شهر هوشمند به‌عنوان پدیده محوری دارای عوامل فناوری محور (3 گویه) و عوامل انسان‌محور (4 گویه)، توسعه پایدار به‌عنوان پیامد شامل مؤلفه‌های اجتماعی (12 گویه)، اقتصادی (6 گویه) و زیست‌محیطی (7 گویه)، عوامل مؤثر به‌عنوان شرایط علی شامل عوامل فناوری (4 گویه)، عوامل اجتماعی (7 گویه) و عوامل مدیریتی (3 گویه)، راهبردها شامل توانمندسازی (4 گویه) و مدیریت (7 گویه)، زمینه شامل زیرساخت (4 گویه) و مدیریت (4 گویه) و موانع شامل فنی و تکنولوژیکی (3 گویه)، اقتصادی (2 گویه) و انسانی (3 گویه) هست.