فهم مکانیسم‌های چرخۀ فقر شهری و شناسایی عوامل زوال یا بقای آن از اهمیت علمی زیادی برخوردار است. درحالی که برخی از عوامل به قطع این چرخه کمک می‌کنند، متاسفانه عوامل دیگری موجب تداوم آن می‌شوند. در این میان، مسکن نامناسب به عنوان محرکی محوری در تداوم فقر شهری پدیدار می‌شود و به طور منفی بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی افراد، و همچنین رفاه جامعه تأثیر می‌گذارد. این مقاله با استفاده از یک روش‌شناسی تحلیلی جامع، نماگرهای مسکن نامناسب که موجب اختلال در چرخۀ فقر شهری و تهدید سلامت می‌شوند را شناسایی کرده است. این نماگرها در سه حوزۀ کلی تقسیم‌بندی شده‌اند که شامل ده بُعد است. مقاله همچنین پیامدهای بهداشتی مرتبط با هر نماگر را به صورت انتقادی مورد تحلیل قرار می‌دهد. تحلیل ارائه‌شده حاکی از وجود حجم قابل توجهی از مطالعات در زمینۀ جنبه‌های فیزیکی مسکن نامناسب و تأثیر گسترده آن بر سلامت است. شواهد کنکاش شده بر اهمیت مشارکت سیاست‌گذاران، برنامه‌ریزان و مدیران در برخورد با فقر به‌طور کل‌نگر و با در نظر گرفتن پیامدهای گسترده اجتماعی آن تأکید می‌کند. این تحقیق گامی مهم در درک پیوندهای میان مسکن نامناسب، فقر شهری و سلامت به شمار می‌آید. چارچوب ارائه‌شده مبنای محکمی برای پیشبرد پژوهش‌ها، سیاست‌ها و اقدامات با هدف بهبود کیفیت زندگی و کاهش نابرابری‌ها در جوامع شهری فراهم می‌آورد.