The Role of Social Participation in Improving the Performance of Urban Space Crisis Management Case Study: Robat Karim City

Document Type : Research Paper


1 M.A of Urban Planning, Research Sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Instructor of Social Sciences, Payame Noor University, Tehran, Iran


Extended Abstract
The importance of crises, natural and unnatural disasters in human settlements due to the unpredictable nature of disasters and hazards and the need for quick and correct adoption to prevent and reduce the consequences of crises, a knowledge called crisis management has been created. Also, given that most events happen suddenly, it is necessary to make the accurate decision at the appropriate time. These decisions should include pre-, during- and post-crisis measures in the form of knowledge and principles of crisis management. Before pursuing any long-term goals, the role of social participation is essential to ensure the stability and continued success of crisis management. Effective crisis management requires a systematic approach based on social participation, managerial sensitivity, and a proper understanding of the importance of crisis management by residents. In this regard, the present study tries to examine the role of citizen participation in improving the performance of urban space crisis management because local communities with their extensive participation have always been the first to help those affected by the crisis. Therefore, they should be empowered as much as possible. The location of the present study is the city of Robat Karim. This is doubly important in the city of Robat Karim, given that it is a city that has the potential for many dangers and crises. Therefore, the main question is as follow:
what is the role of social participation in improving the performance of crisis management in the city of Robat Karim?
This research is applied and descriptive-analytical one in terms of purpose and research method, respectively.  Data collection has been done by two predominant documentary and field methods. Thus, in the theoretical foundations section, articles, dissertations and library documents have been used, and in the field section, questionnaire tools have been exerted. The statistical population of the study is 105393 people of Robat Karim in 2016. Using Cochran's formula, 383 people were randomly selected as the statistical sample size. Research indicators were extracted from sources and studies as research background and then these indicators were provided to experts in the form of a questionnaire to confirm their validity according to the conditions of the region. We used Cronbach's alpha test to ensure the reliability or reliability of the research. After performing the test, the statistical value was calculated with 0.798 more than 0.75, which indicates the acceptable reliability of the research. In order to analyze the data, a questionnaire was developed and completed to receive residents' opinions and then using SPSS software and statistical methods such as correlation coefficient and simple linear regression test to analyze the data.
Results and discussion
In the present study, social participation with three indicators (participation in decision-making and management, participation in financing, participation in human resources) and 14 sub-indicators as independent variables and crisis management with three indicators (social, physical, management and rescue) and 14 sub-indices have been measured as dependent variables. According to the test results, it was found that Pearson correlation coefficient of two variables is equal to 0.783 and the value of the adjusted coefficient of determination is equal to 0.579, which indicates the ability of the independent variable to explain the variance of the dependent one. That is, the independent variable explains 57% of the dependent changes, and the rest of these changes, known as the error quantity squares, are influenced by variables outside the model. Also, the value of Watson's camera is equal to 1.23, which indicates that the remains are independent of each other. The value of regression for this model is equal to 28.27 and the residual value is equal to 21.80 and because the amount of residual squares is less than the sum of regression squares, it shows that the high explanatory power of the model in explaining the changes of the dependent variable.
It can be summarized that with the expansion of citizen participation, the ability and performance of crisis management in this city will improve. And in the crisis management system of Robat Karim city, the most basic component is the increase of social participation, and this increase of participation is possible with a community-based and people-centered strategy. Therefore, in the first step, the capacities of the society should be identified and used while covering the existing gaps and needs of the people and regions / neighborhoods. Therefore, the development of this capacity and the use of other social and civic capacities with high social mobility and the use of these potentials should be put on the agenda.


  1. احسان دوست، محمدرضا و آریان‌پور، یاسر (1397) مطالعه بر اثرات زلزله و مدیریت بحران شهری (مطالعه موردی: شهرستان کازرون)، فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، دوره 8، شماره 2، صص.148-137.
  2. ادریسی، افسانه و شجاعی، مرجان (1391) بررسی عوامل مؤثر بر مشارکت اجتماعی ساکنین در تحقق طرح‌های توسعه شهری؛ نمونه موردی: پیاده راه‌سازی حوزه تاریخی شهر تهران منطقه 12، برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، دوره 4، شماره 13، صص. 158-115.
  3. اسلامیه، فاطمه و محمد داودی، امیرحسین (1397) نقش مشارکت اجتماعی شهروندان بر رویکرد جامعه‌محوری پلیس و تعدیل‌گری امنیت اجتماعی، فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی، دوره9، شماره 53، صص. 216-189.
  4. اسماعیل‌زاده، حسن؛ صالح پور، شمسی؛ اسماعیل‌زاده، یعقوب (1393) عوامل مؤثر بر مشارکت در ساماندهی بافت‌های فرسوده شهری (مطالعه موردی: محدوده دولتخواه جنوبی)، مجله جغرافیا، دوره 12، شماره 43، صص. 141-127.
  5. اکبرپور، سراسکانرود و محمدپور، صابر (1390) ارزیابی نقش حقوقی شوراهای اسلامی و شهرداری‌ها در توسعه مدیریت شهری، دومین کنفرانس برنامه‌ریزی و مدیریت شهری، دانشگاه فردوسی مشهد.
  6. آئینی، محمد (1386) موضوعات اقتصادی، مالی و مدیریتی در بهسازی و نوسازی بافت‌های فرسوده شهری، چاپ اول، تهران: مرکز مطالعات مسکن و شهرسازی.
  7. برزگر، صادق؛ قربانی، علیرضا؛ رضایی نوری، طیبه (1397) تحلیل پایداری محله‌های شهری با تأکید بر شورای اجتماعی محلات مطالعه موردی: ناحیه دو منطقه یازده شهر مشهد، فصلنامه شهر پایدار، دوره 1، شماره 1، صص. 26-15.
  8. باباخانی، فرهاد؛ یزدانی نسب، محمد؛ نوری، مهدی (1392) بررسی عوامل مؤثر بر مشارکت نیروهای داوطلب مردمی در زمان بحران، مجله مدیریت بحران، دوره 2، شماره 2، صص. 13-5.
  9. بیرو، آلن (1370) فرهنگ علوم اجتماعی، ترجمه باقر ساروخانی، چاپ دوم، تهران: کیهان.
  10. جهانگیر، ابراهیم (1386) کاربری اراضی شهری در مقابل زلزله، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، دانشکده جغرافیا.
  11. حبیبی، سیدمحسن و سعیدی رضوانی، هادی (1384) شهرسازی مشارکتی؛ کاوشی نظری در شرایط ایران، فصلنامه هنرهای زیبا، زمستان 1384، شماره 24، صص. 24-15.
  12. حیدری، کبری و ابراهیمی‌نژاد (1393) بررسی عامل هماهنگی برای جذب مشارکت مردمی در سازمان‌های مدیریت بحران، دومین همایش ملی پژوهش‌های کاربردی در عمران، معماری و مدیریت شهری.
  13. دربان آستانه، علیرضا؛ بازگیر، سعید؛ شیخ‌زاده، محسن (1396) تحلیل فضایی آسیب‌پذیری اجتماعی خانوارها در برابر زلزله (مطالعه موردی: منطقه 6 شهر تهران)، پژوهش‌های جغرافیای انسانی، دوره 49، شماره 2، صص. 484-465.
  14. رشادت جو، حمیده؛ علی‌اکبر، رضایی؛ میرنوید، میرحق جو (1390) نقش سرمایه اجتماعی در مدیریت بحران‌های اجتماعی کلان‌شهرهای ایران مطالعه موردی شهر رشت، مطالعات مدیریت شهری، دوره 3، شماره 2، صص. 23-1.
  15. ساعی، علی؛ بدری، سیدعلی؛ کاظمی، نسرین؛ تاجیک، فائزه (1393) تحلیل مؤلفه‌های مؤثر بر مشارکت زنان در چرخه مدیریت بحران شهر تهران، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، سال 1، شماره پیاپی 3، صص. 28-13.
  16. سلیمی، اکبر (1393) شناسایی مؤلفه‌ها و شاخص‌های مدیریت بحران‌های اجتماعی و ارائه الگوی کاربردی انتظامی، فصلنامه مطالعات مدیریت انتظامی، دوره 9، شماره 3، صص. 413-394.
  17. علوی تبار، علیرضا (1382) مشارکت در اداره امور شهرها: بررسی الگوی مشارکت شهروندان در اداره امور شهرها (تجارب جهانی و ایران)، جلد اول، چاپ دوم، تهران، وزارت کشور، مرکز مطالعات برنامه‌ریزی شهری
  18. عموزاده خلیلی، سجاد؛ رشیدی، احمد؛ پیردشتی، حسین (1397) بررسی نقش مشارکت مردمی در بهبود عملکرد مدیریت بحران فضای شهری و عوامل مؤثر بر آن از منظر نظریه مشارکت اجتماعی راجرز در شهر بهشهر، فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، دوره 8، شماره 3، صص. 268-255.
  19. فتاحی، رستمی مهربان؛ طالبیان، بحرودی؛ هالینگورث، والکر؛ مرتضی، سمیه؛ مرتضی، عباس؛ جیمز و ریچارد (1388) بررسی فعالیت گسل نیشابور در استان خراسان، علوم و زمین، دوره 20، شماره 79، صص.60-55.
  20. فرهادی، محمد (1397) سرمایه‌ها و مشارکت اجتماعی در فضای دانشجویی، جامعه پژوهی فرهنگی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال 9، شماره 1، صص. 132-101.
  21. کاردان‌پور، علیرضا؛ علی‌گو، محمود؛ طاهرخانی، امین؛ باقری، سمیه؛ تهرانی، امیر (1390) مشارکت آموزشی و ترویجی، ماهنامه دهیاری‌ها، شماره 36، صص. 13-3.
  22. مرادی، علی (1394) مطالعه بررسی نقش مشارکت شهروندان در تأمین احساس امنیت اجتماعی، فصلنامه پژوهش‌های انتظام اجتماعی، دوره 9، شماره 4، صص. 166-140.
  23. مشکینی، ابوالفضل و تردست، زهرا (1398) اثرگذاری مشارکت در توانمندسازی سکونتگاه‌های مسئله‌دار شهری (مطالعه موردی: محله بانبرز ایلام) مطالعات برنامه‌ریزی سکونتگاه‌های انسانی، دوره 14، شماره 1، صص. 161-147.
  24. مطیعی لنگرودی، سیدحسن؛ قدیری معصوم، مجتبی؛ اسکندری چوبقلو، حافظ؛ طورانی، علی؛ خسروی مهر، حمیده (1394) بررسی نقش مدیریت مشارکتی در کاهش آثار سیل (مطالعه موردی: روستاهای حوضه رودخانه زنگمار ماکو)، جغرافیا و برنامه‌ریزی، سال 19، شمار 51، صص. 339-311.
  25. مظلوم، منصوره سادات؛ رجبی، آزیتا؛ اقبالی، ناصر (1398) مشارکت در تاب‌آوری اجتماعی محلات شهری (مطالعه موردی: محله اوین شهر تهران)، فصلنامه جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، ، دوره 10، شماره 1، صص. 740-729.
  26. مهدیه، امیر (1399) بررسی تأثیر مشارکت مردمی بر عملکرد مدیریت بحران، فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، سال 10، شماره 2، صص.141-126.
  27. جوان مجیدی، جواد؛ مسعود، محمد؛ مطلبی، قاسم، (1397) ارزیابی سطح پایداری اجتماعی در بافت‌های تاریخی مطالعه موردی: شهر اردبیل، فصلنامه شهر پایدار، ، دوره 1، شماره،4 صص. 36-19.
  28. نرگسیان، عباس و محمدزاده، رقیه (1393) بررسی تأثیر نقش عدالت زبانی در ارتقای اعتماد و مشارکت عمومی شهروندان، موردمطالعه: منطقه 6 شهر تهران، مدیریت سازمان‌های دولتی، دوره 2، شماره 8، صص. 52-37.
  29. یاراحمدی خراسانی، مهدی (1384) بحران، واقعیتی جدایی‌ناپذیر از سازمان‌ها، ماهنامه مدیریت شماره 101 و 102، صص. 47-43.
  30. Breton, Raymond and Jeffrey G. Reitz, editors, Globalization and Society: Processes of Differentiation Examined. Westport, CN: Praeger.
  31. Chamlee, Wright, E. (2010) The Cultural and Political Economy of Recovery: Social Learning in a Post-disaster Environment, New York, Routledge.
  32. Coleman, james S. (2016) Social Capital in the Creation of Human Capital, American journal of sociology, Vol.94, pp.95-120.
  33. Crabbé, P. & Robin M. (2006) Institutional Adaptation of Water Resource Infrastructures to Climate Change in Eastern Ontario, Clim Change, No.78, pp.133-103.
  34. Ford, James, D. & Smit, Barry. & Wandel, Johanna. (2006) Vulnerability to climate change in the Arctic: A case study from Arctic Bay, Canada, Glob Environ Change, PLEASE DO NOT CITE WITHOUT AUTHORS PERMISSION.
  35. Helly, Denise. (2001) Voluntary and Social Participation by People of Immigrant Origin: Overview of Canadian Research, Second National Metropolis Conference, Montreal, November 1997.
  36. Huppert, Huppert, E. & Sparks R Stephen J. (2006) Extreme natural hazards: population growth, globalization and environmental change. Philos Trans A Math Phys Eng Sci, Vol.15, pp.1845-1875.
  37. Nordeman, P. & Humanson, R. (2017) Proactive Crisis Management (PCM): Perceptions of crisis-awareness and crisis readiness in organizations in relation with their actual strategic initiatives against industrial crises caused by human errors, Master Thesis, The Department of Industrial Economics and Management, The Blekinge Institute of Technology, Sweden Retrieved from.
  38. Lin, Nan. (2008) I NSNA Building a Network Theory of Social Capital. In: Castiglione dario, van Deth JW, Wolleb G, editors. The Handbook of Social Capital. London: Oxford University Press, pp.50-69
  39. Mousavi, S, R. & Rashedi, H. & Bidhendi, GH, N. (2018) Role of Crisis Management in Reducing Socio – Psychological Vulnerabilities after Natural Disasters (Case Study: Citizens of Bam City), Environmental Energy and Economic Research, Vol.2, No.3, pp. 187-196.
  40. Maslina, M,S,H.& Hajizainol,B,N.& Masarah, B.& Bahrin, F,K. (2018) Types of employeeparticipation in decision making amongst the middle management in the malaysan public sector, International Journal of Asian Social Science, Vol.8, No.8, pp.603-613
  41. Nopphol, Witvorapong. & Muttarak, Raya.& Pothisiri, Wiraporn. (2015) Social Participation and Disaster Risk Reduction Behaviors in Tsunami Prone Areas, journal pone, Vol.10, No.7, pp.1-20.
  42. Putnam, D, Rutnam. (1995) Tuning in, Tuning out: The Strange Disappearance of Social Capital in America, PS: Politica Science & Politics, Vol.28, No.4, pp.664-683.
  43. Shaw Rajib. (2012) Overview of Community - Based Disaster Risk Reduction, Community Environment and Disaster Risk Management, Vol.10, pp.3–17.
  44. Stark, Alastai. & Taylor, Monique. (2014) Citizen Participation, Community resilience and crisis management policy, Australian Journal of Political Science, Vol.49, No.2, pp.300-315
  45. Tompkins, Emma L. (2005) Planning for climate change in small islands: Insights from national hurricane preparedness in the Cayman Islands, Glob Environment Change, Vol. 15, pp.139-149.
  46. Yamamura, Eiji. (2010) Effects of interactions among social capital, income and learning from experiences of natural disasters: A case study from Japan, Regional Studies, Vol. 44, No.48, pp.1019–1032