Measuring the Dimensions of Urban Development Strategy with Sustainable Development Approach, Case Study: Kashan City

Document Type : Research Paper


1 Assistant Professor of Geography and Urban Planning, Kashan University, Kashan, Iran

2 M.A. of Geography and Urban Planning, Kashan University, Kashan, Iran


Extended Abstract
Cities as living and dynamic systems are constantly undergoing physical, social, economic, cultural and environmental changes. Undoubtedly, these continuous changes require a comprehensive program. In Iran, for many years, the majority of urban projects and plans due to their physical perspective as well as their static and traditional and inflexibility and most importantly the lack of participation of urban stakeholders in practice have faced many problems such that city managers and policymakers are not able to respond to the current and future needs of cities. Therefore, due to the increasing population growth of cities and the consequent increase in problems and issues arising from urbanization in large economic, social, cultural and environmental dimensions, the need to move from a comprehensive urban planning model to strategic planning for sustainable urban development is felt more than ever. The disintegration of the urban system and the specific problems of modern urban life, has highlighted the need for comprehensive attention to strategies and beneficial solutions to optimize the lives of urban residents. In the meantime, having a stable and ideal city is perhaps the most important human need. Urban development strategy is a new approach that was adopted by the World Bank and the Coalition of Cities to promote urban sustainable development, poverty reduction and the excellence of human societies. This view is based on the four indicators of good governance, banking, competitiveness and livability. The present article tries to evaluate the above indicators in Kashan city and measure its compliance with CDS principles.
The present study is an applied research in terms of purpose and descriptive-analytical in the aspect of method. The theoretical framework of the research has been done using the library method and reviewing the relevant literature. Preliminary information and data were collected for field analysis through a researcher-made questionnaire. The statistical population in this study included all citizens, managers and officials of Kashan urban area. The results of each test are presented separately in the tables. The indicators were classified and evaluated using a five-point Likert scale. To evaluate the validity of the questionnaire, face validity and experts' opinions were used and to evaluate the reliability of the research tool, the pre-test method and Cronbach's alpha coefficient were exerted. The Cronbach's alpha coefficient of the questionnaire was calculated to be 0.898, which indicates the appropriate and acceptable reliability of the questionnaire tool. Sample power software was used to determine the sample size, which was estimated to be 160 people considering the alpha of 0.05, confidence level of 0.95 and one-way test. The collected data were analyzed through questionnaire using AMOS software and statistical analysis methods such as one-sample t-test in SPSS software.
Results and discussion
The present study has been written to evaluate and measure the dimensions of urban development strategy based on its four principles, in this regard, four hypotheses were examined. The first hypothesis analyzed the dimensions of good urban governance in Kashan, which due to the low average of the indicators (2.26) of the standard value of number (3) indicates the poor condition of Kashan in terms of governance dimensions and the first hypothesis of the study was confirmed. The second hypothesis evaluates the competitiveness index about the urban development strategy and according to the comparison with a significant level at the alpha level of 5%, the results indicate the undesirable situation of this index with an average (2.58) and the second hypothesis is confirmed. The third hypothesis of being a banking indicator in Kashan city, evaluated and analyzed by the contract, the results of the average T-test of a single sample of research showed that this indicator is not in an acceptable condition with an average (2.91) and is estimated poorly. That is, the undesirableness of Kashan city in terms of banking dimensions is confirmed. The fourth hypothesis of the research was the analysis of the livable or livable city index of the contract. The results of the one-sample t-test showed that according to the significance level (sig) and its comparison with the 95% confidence level and the possible error value of 5%, the viability item with an average (2.65) is in undesirable conditions and the fourth hypothesis of the research, i.e. the weakness of this dimension the urban development strategy was proved in Kashan. In general, the results of one-sample t-test of the average of the four mentioned indicators are equal to 2.6 and are less than the mean value (number 3), which indicates the poor condition of the four principles of urban development strategy in Kashan.
The results of the second-order factor model showed that the livability factor had the highest factor load with a value of 0.98 and then the competitive factor with a factor load of 0.91 is in the second place and two factors of banking and governance ones with regression weights of 0.76 and 0.72 are in the third and fourth positions, respectively. The present study is consistent with the article by Ali Akbari and Kamasi (2015) which have evaluated the indicators of urban development strategy in Kermanshah because the results showed that the city of Kermanshah in terms of indicators of urban development strategy (competitiveness, banking, good governance, livability) is in undesirable situation. Another study that has been conducted by Salimi et al. (2017), was found that the city of Kazerun is weak and unsuitable in terms of urban development strategy indicators (banking, competitiveness, livability) and only the governance index is relatively appropriate which is consistent with the present study. Also, another study that has been conducted by Seyahi et al. (2017) in the central part of Ahvaz, was found that the average of all indicators of urban development strategy in Ahvaz is undesirable, which is consistent with the present study. Finally, after a comparative comparison of this study with the results of Shokohi et al.'s (2015) research, it was found that the situation of urban development strategy indicators in Birjand, is in a relatively desirable situation that is not consistent with the present study.


  1. ابراهیم‌زاده، عیسی، ایستگلدی، مصطفی و حاجی‌زاده، فاضل. (1397). تحلیل و اولویت‌بندی شاخص‌های استراتژی توسعه شهری در محلات منطقه هشت شهر شیراز. فصلنامه جغرافیا و پایداری محیط، سال9، شماره 1، صص. 17-1.
  2. احد زاده روشتی، محسن و مرادی مفرد، سمیرا. (1392). نقش استراتژی توسعه شهری (CDS) در سیاست‌های تأمین مسکن گروه‌های کم‌درآمد شهری، موردمطالعه، ناحیه صفرآباد و بی‌سیم شهر زنجان. فصلنامه برنامه‌ریزی منطقه‌ای، سال 3، شماره 12، صص. 48-35.
  3. اجزا شکوهی، محمد اجزا؛ اسکندری ثانی، محمد و محمدآبادی، جواد. (1394). بررسی رویکرد استراتژی توسعه شهری CDS در بیرجند با تأکید بر حکمروایی خوب شهری. هفتمین کنفرانس ملی برنامه‌ریزی و مدیریت شهری با تأکید بر راهبر توسعه شهری.20 و 21 آبان 1394، دانشگاه فردوسی مشهد، صص. 17-1.
  4. پوراحمد، احمد؛ فرهادی، ابراهیم؛ قربانی، رامین و درودی نیا، عباس. (1397). تأثیر چشم‌اندازهای شهری بر سلامت روان شهروندان مطالعه موردی: مناطق 2 و 9 شهر تهران. فصلنامه شهر پایدار، دوره 1، شماره 3، صص. 33-17.
  5. توکلی، هانیه و مؤمنی، مهدی. (1395). بررسی میزان تحقق‌پذیری شاخص‌های حکمروایی خوب شهری با تأکید بر توانمندسازی محلات شهری، مطالعه موردی، مناطق، 1، 7، 22، شهر تهران. فصلنامه مطالعات مدیریت شهری، سال 8، شماره، 26، صص. 18-2.
  6. جهانی شکیب، فاطمه؛ آل محمد، سیده و صالحی، اسماعیل. (1393). انطباق‌پذیری راهبرد توسعه شهری در نظام برنامه‌ریزی ایران، نمونه موردمطالعه شهر شاهرود. فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی، سال 3، شماره 9، صص 62-47.
  7. حاتمی نژاد، حسین؛ نخستین، مریم و باقر عطاران، مرضیه. (1393). ارزیابی شاخص‌های استراتژی توسعه شهری CDS در شهر قزوین. ششمین کنفرانس ملی برنامه‌ریزی و مدیریت شهری با تأکید بر مؤلفه‌های شهر اسلامی، 21 و 22 آبان ماه، مشهد مقدس.
  8. رهنما، محمدرحیم؛ غلام‌زاده خادر، مرتضی و جعفری سیدآباد، وحید. (1391). تحلیل جایگاه شاخص‌های راهبرد توسعه شهری (CDS) در شهر چناران. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، سال 12، شماره 26، صص 125-107.
  9. رهنما، محمدرحیم و ابراهیمی، لیلی. (1397). بررسی تأثیر نقش بازرگانی پیرانشهر بر شاخص‌های استراتژی توسعه شهری. فصلنامه هویت شهر، سال 13، شماره 4، صص 40-30.
  10. رضویان، محمدتقی؛ هاشمی، حسین و سجادی، ژیلا. (1396). نقش مدیریت شهری در رویکرد راهبرد توسعه شهری (CDS): مورد: شهر قزوین. فصلنامه جغرافیا، سال 15، شماره 54، صص. 144-130.
  11. راز دشت، عبدالله؛ یغفوری، حسین و ملکی، آفرین. (1391). مقایسه شاخص‌های پایداری شهر کوچک دهدشت با متوسط نظام شهری کشور با تأکید بر توسعه پایدار شهری. فصلنامه آمایش محیط، سال 4، شماره 18، صص. 144-125.
  12. زیاری، کرامت اله؛ قاسمی، سعید؛ مهدی، علی و بهمنیری، معصومه. (1396). تحلیلی بر وضعیت ساختاری کالبدی شهر مهاباد از منظر راهبرد توسعه شهری (CDS). فصلنامه پژوهش‌های جغرافیای انسانی، سال 49، شماره 3، صص. 504-485
  13. سید علی پور، سید خلیل و سلیمی، سروه. (1397). کاربست مدل استراتژی توسعه شهری مبتنی بر مدل توسعه پایدار، موردمطالعه، شهر مریوان. فصلنامه مطالعات مدیریت شهری، سال 10، شماره 35، صص. 22-1.
  14. سلیمی سبحان، محمدرضا؛ ابراهیم‌زاده عیسی و منصوری، کامران. (1396). بررسی و تحلیل شاخص‌های راهبرد توسعه شهری (CDS)، مطالعه موردی، شهر کازرون، فصلنامه مطالعات برنامه‌ریزی – سکونتگاه‌های انسانی، سال 14، شماره 2، صص. 427-440.
  15. سیاحی، زهرا؛ رهنما، محمدرحیم و اجزا شکوهی، محمد. (1396). رویکرد استراتژی توسعه شهری (CDS) در احیای بافت فرسوده نمونه موردی، بخش مرکزی، شهر اهواز. فصلنامه جغرافیا و برنامه‌ریزی منطقه‌ای، سال 7، شماره 3، صص. 310-297.
  16. صرافی، مظفر. (1398). بازکاوی توسعه‌ای از نوع دیگر برای پایداری ایران. فصلنامه برنامه‌ریزی و آمایش فضا، سال 23، شماره 3، صص 29-18.
  17. صابری، حمید؛ ضرابی، اصغر و جمال محمدی. (1390). اولویت‌بندی استراتژی‌های توسعه شهر (CDS) با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی AHP مطالعه موردی: کلان‌شهر اصفهان. فصلنامه فضای جغرافیایی، سال 12، شماره 39، صص. 75-59.
  18. علی‌اکبری، اسماعیل و کماسی، حسین. (1397). ارزیابی شاخص‌های استراتژی توسعه شهری (CDS) در کلان‌شهر کرمانشاه. مجله جغرافیا و توسعه فضای شهری، سال 5، شماره 1، صص. 210-193.
  19. عبداللهی، علی‌اصغر. (1394). اولویت‌بندی شاخص‌های مؤثر توسعه پایدار شهری در شهر کرمان، فصلنامه جغرافیا، سال 13، شماره 47، صص. 268-253.
  20. علوی، سید علی؛ توکلی، مصطفی و گروسی، علیرضا. (1394). چشم‌انداز سازی آینده شهر با رویکرد راهبرد توسعه شهری (CDS) نمونه موردی شهر قم. فصلنامه معماری شهر پایدار، سال 3، شماره 2، صص. 32-23.
  21. قنبری، ابوالفضل؛ احمدی، مظهر و مصطفوی صاحب، سوران. (1395). ارزیابی و تحلیل سطوح پایداری شهری در سکونتگاه‌های غیررسمی مهاباد. فصلنامه فضای جغرافیایی، سال 16، شماره 53، صص. 121-97.
  22. قمری، شیما و پور موسوی، سید موسی. (1396). بررسی تأثیرات هویت اجتماعی محلات در طرح‌های توسعه شهری. فصلنامه مطالعات مدیریت شهری، سال 9، شماره، 31، صص 35-29.
  23. موسوی، میر سعید و کیخسروی، پریسا. (1398). امکان‌سنجی راهبرد توسعه شهر (CDS) با اولویت‌بندی استراتژی‌های توسعه به روش AHP نمونه موردی: شهر اسلام‌آباد. ماهنامه تخصصی شابک، سال 5، شماره، 6، صص 10-1.
  24. مشکینی، ابوالفضل و مؤذن، سهراب. (1393). تحلیل حکمروایی مطلوب شهری در پایداری شهرها مطالعه موردی: شهر عجب‌شیر. فصلنامه آمایش محیط، سال 8، شماره 29، صص 131-199.
  25. محسنین شهریار و اسفیدانی، محمدرحیم. (1396). معادلات ساختاری مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی به کمک نرم‌افزار SMART-PLS (آموزشی و کاربردی) با CD. چاپ دوم، تهران: مهربان.
  26. محمدی سنگ‌لی، خشایار و قرشی، صدیقه. (1395). توسعه پایدار شهری؛ رویکردی جهانی با راهکارهای محلی، مطالعه موردی، بررسی معیارهای پایداری در معماری سنتی شهر یزد. فصلنامه مطالعات هنر و معماری، سال 2، شماره 12، صص. 99-87.
  27. ملک افضلی، علی‌اصغر؛ کلانتری، میترا و بهارستانی، شیوا. (1397). بررسی شاخصه‌های توسعه پایدار در محله‌های حاشیه‌نشین مطالعه موردی: محله قلعه کامکار قم. فصلنامه شهر پایدار، دوره 1، شماره 3، صص. 94-81.
  28. نیک پور، عامر؛ ملکشاهی، غلامرضا و رزقی رمی، فاطره. (1394). ارزیابی شاخص‌های توسعه پایدار شهری با تأکید بر عدالت در توزیع خدمات، موردمطالعه، شهر بابل. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، سال 6، شماره 22، صص. 138-125.
  29. نوروزی فرد، مهدی؛ نبئی، صباح و خلیلی، احمد. (1392). امکان‌سنجی استفاده از استراتژی توسعه شهری (CDS) در نظام شهرسازی ایران و ارائه چارچوبی جهت تحقق‌پذیری آن. فصلنامه مدیریت شهری، سال 13، شماره 34، صص. 258-238.
  30. Asian Development Bank. (2004). City Development Strategies to Reduce Poverty. Manila. Hall, Peter; Ulrich Pfeiffer, Urban Future 21. E&FN Spon, P12.
  31. Brener, G. (2014). Phanning and Development Estrategy, london and newyork Cities “Community-Led.
  32. Citice Alliance. (2008). City Development Strategies, Washington D. C. USA.
  33. Cities Alliance. (2006). Guide to City Development Strategies, Washington, DC. USA.
  34. CDS In China: A Manual., (2006).
  35. Center for Urban Development Studies. (2001). Assessment of The Oradea City Development Strategy, Harvard University,
  36. Cities Alliance. (2001). City Development Strategies Discussion Paper Washington, DC. USA.
  37. Cities Alliance. (2006). City Development Strategy Guidelines: Driving Urban Performance, February, Washington D. C. USA.
  38. Cities Alliance. (2007). Annual Report, Washington D. C., USA.
  39. Egan, T. (2000). An Assessment of Toronto's Global Competitiveness, Toronto Economi Development, University c of Toronto.
  40. Kadman, Smith. (2013). Report of Locevl Service and Development Estrategy3 Isoca Congress.
  41. Kirschkamp, A. (2008). Contingency-Based View of Chief Executive Officers Early Warning Behavior. Gabler (GWV).
  42. Kamal-Chaoui, L., & Robert, A. (2009). Competitive cities and climate change. OECD Regional Development Working Papers, Vol.2, No.1, pp.1-17.
  43. Michelle, Gray more., Neilg, Snipe., & ropye, Rick Son. (2018). Regional Sustainability: How useful are current tools of Sustainability’s Assessment at the regional scales. ecological economics, Vol. 67, pp. 362-372.
  44. Pennathar, Anita, K. (2001). E-Risk Management for Banks in Age of the Internet. Journal of Banking & Finance, Vol.25, No. 11, pp. 2103-2123
  45. Parnell, S., & Jenny Rbbinson. (2005). Development and urban policy: Johannesburg city development strategy. urban studies, Vol 43, No. 2, pp.1-12.
  46. Papa, R., Gargiulo, C., Franco, S., & Russo, L. (2014). The Evolut ion of Urban Competitiveness in Italy. The 2nd internat ional virtual Scient i f ic
  47. Rasoolimanesh, S. M, Jaafar, M., Badarulzaman, N., & Ramayah, T. (2015). Investigating a framework to facilitate the implementation of city development strategy using balanced scorecard. Habitat International, Vol.46, pp. 156-165.
  48. Sinkiene, J. (2007). City Competitiveness: Concept, Factors, Model, University of Technology, Kaunas.
  49. Todes, A. (2012). Urban growth and strategic spatial planning in Johannesburg, South Africa. Cities, Vol.29, No. 3, pp.158-165.
  50. Wang, G., & J. Shen. (2002). Research on comprehensive competitiveness of theperpectual-level Chinese cities. Fudan Journal (Social Sciences), Vol.3, pp.69-78.
  51. World Bank. (2006) City Development Strategy, (CDS) Program in China, supported.
  52. Xu, J., & Yeh, A. G. (2005). City repositioning and competitiveness building in regional development: New development strategies in Guangzhou, China. International Journal of Urban and, Vol.29, No. 2, 283-308
  53. Yang, B., Xu, T., & Shi, L. (2017). Analysis on sustainable urban development levels and trends in China’s cities. Cleaner Production, Vol.141, pp. 868-880.
  54. Zamfir, Andreea., & Razvan-Andrei Corbos. (2015). Towards Sustainable Tourism Development in Urban Areas: Case Study on Bucharest as Tourist Destination. Sustainability, Vol.7, pp.12709-12722.