Pathology of Barriers to Good Urban Governance in Middle Cities Case Study: Neyshabur City

Document Type : Article extracted From phd dissertation


1 PhD Student in Geography and Urban Planning, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Associate Professor of Geography and Urban Planning, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

3 Assistant Professor of Geography and Urban Planning, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran


Extended Abstract
Although more than five decades have passed since the introduction of good urban governance as the superior method of managing urban affairs, this model has not been realized in Iranian cities, especially in middle cities. Existing studies indicate the role of political, institutional, structural, managerial and cultural factors in this inefficiency. However, a review of research related to the pathology of good urban governance reveals three gaps in studies in this area. First, the challenges of not achieving good urban governance are often overlooked or ignored at the level of small and medium-sized cities. Second, existing studies in the pathology of non-realization of urban governance have mentioned obstacles that are themselves the result of underlying conditions and other structural factors that these factors and conditions have not been carefully studied. Also, the existing studies have not looked at the issue of governance through the lens of urban development policy and have paid no attention to the context and context of urban policy in the pathology of good urban governance. Therefore, in the present study, the pathology of good urban governance from the perspective of its institutionalization in the management system and policy-making of middle cities has been studied with a case study of Neyshabur city.
The methodological approach of the research is of a qualitative type based on semi-structured interviews with experts and specialists familiar with the subject in the city of Neyshabor, which has been implemented through 30 interviews. The process was done in such a way that first the specialists who had the highest level of knowledge and experience in the field of good urban governance and were also familiar with the issues and problems of Neyshabor were identified. Then, by conducting a semi-structured interview with six open-ended questions, the contexts and factors affecting the inefficiency of good urban governance at both macro (country level) and local (Neyshabor city) levels were discussed. In terms of institutional status, the members of the experts consist of three groups, including academic experts, managers and specialists based in organizations related to Neyshabor urban management, and activists of non-governmental organizations and NGOs. The interview questions, based on the urban development policy-making system, study both macro and local factors affecting the lack of good urban governance. The data analysis method is based on qualitative content analysis techniques, including step-by-step coding, which was completed at the end through a documentary method and matching and referring to existing research. Step coding consists of three main ones, each of which is identified by a type of code. Descriptive codes include initial categories that are derived directly from the content analysis of interviews. Interpretive codes are the result of merging and categorizing the initial categories, and finally, explanatory codes include fundamental factors. In this study, the step-by-step coding process was performed in reverse over three rounds.
Results and discussion
Based on the obtained results, the factors affecting the non-realization of good urban governance in Neyshabor include 87 initial categories, 11 interpretive codes and 4 explanatory codes. Interpretive codes include such as institutional weaknesses, politicization of the urban development process, inefficiency of legal and judicial mechanisms governing the country's urban planning system, inefficiency of mechanisms for monitoring the urban development process, lack of integrated urban management system, organizational management weaknesses, profiteering, awareness and education weakness, weak relationships between actors and stakeholders, economic and technological weaknesses. Explanatory codes were classified into four main areas: "structural barriers", "individual barriers", "communication action barriers" and "infrastructural barriers". A significant point in the pathology of the lack of good urban governance is that first, more attention should be paid to the fundamental and root factors and not only to obvious and superficial ones such as weak participation, weak citizenship culture, lack of integrated management and etc. are not enough and the role of macro-structures reproducing these factors should not be overlooked. Second, all factors and contexts lead to the strengthening of each other in a cohesive and integrated manner and turn the realization of urban governance into a confusing mess.
The results of this study made it clear that the failure to achieve good urban governance is primarily rooted in structural barriers that include institutional, political, legal, regulatory and managerial structures. Each of these dimensions, in turn, indicates major weaknesses in urban development policy and management models. Therefore, overcoming the existing challenges in the urban management system of the country is possible only by making fundamental changes in these macro-structures. Besides structural barriers, three other areas, namely, individual barriers, communication action barriers and infrastructural barriers, were also considered in this study, and in general, an attempt was made to diagnose good urban governance with a newer and more up-to-date classification. The complexity of the factors of lack of good urban governance and their interaction with each other concerning political, social, economic and institutional contexts, makes the implementation of good urban governance in practice a major challenge for the country's cities and despite numerous studies, remains as an attractive slogan to justify the actions of city managers. Finally, based on the results of the present study, it should be acknowledged that the realization of good urban governance first requires requirements that these ones are in the structural field to affect other dimensions of urban management inefficiency, to be able to institutionalize model good urban governance in middle cities.


1)     آدینه‌وند، علی‌اصغر؛ حاجی‌زاده، مریم؛ قدمی، مصطفی (1391) بررسی عملکرد شهرداری در چهارچوب حکمرانی خوب شهری نمونه موردمطالعه: شهر بابلسر، مدیریت شهری، دوره 1، شماره 2، صص. 64-41
2)     بوچانی، محمدحسین (1390) موانع ساختاری و سیاسی تغییر نقش شهرداری از سازمانی خدماتی به نهادی خدماتی- اجتماعی، فصلنامه مطالعات مدیریت شهری، دوره 3، شماره 8، صص. 42-27
3)     پیشگاهی­فرد، زهرا؛ قالیباف، محمدباقر؛ مرادی‌نیا، سجاد؛ مؤمنی، حمیده (1392) آسیب‌شناسی توزیع فضایی قدرت سیاسی در کلان‌شهر تهران با تأکید بر حکمروایی شهری، فصلنامه بین‌المللی انجمن جغرافیای ایران، دوره 11، شماره 38، صص. 112-93
4)     توکلی، مرتضی و نعیم‌آبادی، نازنین (1398) خزش شهری و تغییرات کاربری اراضی فضاهای پیرا شهری نیشابور، توسعه فضاهای پیراشهری، دوره 1، شماره 2، صص. 165-151.
5)     حسین‌زاده دلیر، کریم؛ اکبرپور سراسکانرود، محمد؛ حسینی، محمدحسین (1391) مدیریت شهری در شهرهای میانی ایران، فضای جغرافیایی، دوره 12، شماره 37، صص. 183-159.
6)     حشمت‌زاده، محمدباقر؛ حاجی یوسفی، امیرمحمد؛ طالبی، محمدعلی (1396) بررسی موانع تحقق حکمرانی خوب در فرهنگ سیاسی ایران، جستارهای سیاسی معاصر، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، دوره 8، شماره 1، صص. 24-1.
7)     خواجه شاهکوهی، علیرضا؛ نجفی کانی، علی‌اکبر؛ شریفان، سمیه (1393) بررسی سطح کیفیت زندگی در نواحی شهری؛ مطالعه موردی: شهر نیشابور، مدیریت شهری، دوره13، شماره 35، صص. 120-103.
8)     دویران، اسماعیل؛ کاظمیان، غلامرضا؛ مشکینی، ابوالفضل؛ رکن‌الدین افتخاری، عبدالرضا؛ کلهرنیا، بیژن (1391) مدیریت یکپارچه شهری در ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی شهرهای میانی ایران؛ مورد پژوهی: زنجان و همدان، مدیریت شهری، دوره10، شماره 30، صص. 68-53.
9)     ربانی، طاها؛ رکن‌الدین افتخاری، عبدالرضا؛ مشکینی، ابوالفضل؛ رفیعیان، مجتبی (1397) تحلیل موانع نهادی آینده حکمروایی توسعه پایدار کلان‌شهر تهران، برنامه‌ریزی و آمایش فضا، دوره 22، شماره 1، صص. 153-124.
10)   رفیعیان، مجتبی و حسین‌پور، علی (1390) حکمرانی خوب شهری از منظر نظریات شهرسازی، تهران: انتشارات طحان.
11)   رهنما، محمدرحیم و توانگر، معصومه (1387) بررسی تطبیقی حاشیه‌نشینی در شهرهای سبزوار، نیشابور، تربیت حیدریه و گناباد، جغرافیا و توسعه ناحیه‌ای، دوره 7، شماره 11، صص. 115-83.
12)   رهنمایی، محمدتقی و کشاورز، مهناز (1389) بررسی الگوی حکمروایی خوب و نقش دولت در مدیریت و اداره امور شهرها در ایران، دو فصلنامه جغرافیا و برنامه‌ریزی منطقه‌ای، دوره 1، شماره 1، صص. 55-23.
13)   زرقانی، سیدهادی؛ اعظمی، هادی؛ خلیلی‌زاده، رمضانعلی (1391) تحلیل ملاحظات دفاعی امنیتی در مراکز حیاتی، حساس و مهم شهر نیشابور (با تأکید بر تهدیدات نظامی تروریستی)، پژوهشنامه جغرافیای انتظامی، دوره 1، شماره 2، صص. 46-19.
14)   زندی، رحمان؛ زنگنه، مهدی؛ مقدم، مهسا (1398) ارزیابی، مدل‌سازی و پیش‌بینی توسعه شهری نیشابور با تأکید بر زلزله، مطالعات جغرافیایی مناطق خشک، دوره 9، شماره 36، صص. 31-16.
15)   سردارنیا، خلیل الله و شاکری، حمید (1394) حکمرانی شهری در ایران، آسیب‌شناسی و پیشنهادات راهبردی، راهبرد توسعه، دوره11، شماره 42، صص. 189-165.
16)   سلمانی مقدم، محمد؛ نفیسی‌فرد، حسین؛ محمدی، اعظم (1394) شناسایی عوامل مؤثر بر مشارکت شهروندان شهر نیشابور در مدیریت شهری. هفتمین کنفرانس ملی برنامه‌ریزی و مدیریت شهری، مشهد.
17)   صابری‌فر، رستم و خادریان، احمد (1397) پیش‌بینی ترافیک تولیدی از کاربری‌های شهری- مورد شناسی: شهر نیشابور، جغرافیا و آمایش شهری- منطقه‌ای، دوره 8، شماره 26، صص. 44-33.
18)   صیامی، قدیر؛ گل‌محمدی، محمد؛ طالبی، علی (1397) بررسی مخاطرات قنات‌ها در مدیریت بحران شهری (نمونه موردی شهر نیشابور)، مجله کاربرد سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش‌ازدور در برنامه‌ریزی، دوره 9، شماره 4، صص. 97-83.
19)   علیزاده، کتایون؛ هجرتی، محمدحسن؛ احمدآبادی، محمد (1392) بررسی روابط متقابل شهر و روستا (نمونه موردی: روستاهای دهستان عشق‌آباد با شهر نیشابور)، چشم‌انداز جغرافیایی در مطالعات انسانی، دوره 8، شماره 24، صص. 145-133.
20)   گلچین، علی؛ پریان، سیدوحید؛ رستمی، زهرا (1394) ارزیابی و تحلیل مدیریت مالی شهرداری؛ با رویکرد تأمین منابع مالی پایدار در شهرهای میانی (نمونه موردی شهر نیشابور). کنفرانس بین‌المللی انسان، معماری، عمران و شهر، تبریز.
21)   محمدی، جمال و زنگنه، مهدی (1392) سنجش عوامل مؤثر بر میزان اعتماد شهروندان به شهرداری؛ موردمطالعه: شهروندان شهر نیشابور، جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی، دوره24، شماره 1، صص. 170-155.
22)   معینیان میاندوآب، غزال؛ برنجی، نسیم (1398) بررسی تحقق‌پذیری حکمروایی خوب شهری با تأکید بر نقش نهاد شهرداری (موردمطالعه: شهر تبریز)، فصلنامه معماری شناسی، دوره 2، شماره 8، صص. 37-29.
23)   مهندسین مشاور بهاوند مهراز (1395) تهیه سند برنامه‌ریزی بازآفرینی شهری شهر نیشابور (با تأکید بر توانمندسازی و ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی)، اداره کل راه و شهرسازی استان خراسان رضوی.
24)   نیرآبادی، هادی؛ کوه‌بنانی، حمیدرضا (1389) مدیریت بحران زلزله بافت فرسوده شهری با روش SWOT مطالعه موردی: شهر نیشابور، دومین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا، تهران، دانشگاه تهران.
25)   نیومن، ویلیام لاورنس (1389) شیوه‌های پژوهش اجتماعی: رویکردهای کیفی و کمی، ترجمه حسن دانایی‌فرد و سید حسین کاظمی، جلد اول، چاپ دوم، تهران: موسسه مهربان نشر.
26)  Addink, Henk (2019) Good governance: Concept and context, Oxford, UK: Oxford University Press.
27)  Alexander, Ernest R. (2010) Planning, Policy and the Public Interest: Planning Regimes and Planners' Ethics and Practices, International Planning Studies, Vol.15, No.2, pp.143-162.
28)  Campbell, Heather. & Marshall, Robert. (2002) Utilitarianism’s Bad Breath?, A Re-Evaluation of the Public Interest Justification for Planning, Planning Theory, Vol.1, No.2, pp.163-187.
29)  Freire, Mila. & Stren, Richard. (2001) The Challenge of Urban Government: Policies and Practices, The World Bank Institute, Washington, D.C; The Centre for Urban and Community Studies, University of Toronto.
30)  Kedogo, Joseph. & Sandholz, Simone.  & Hamhaber, Johannes. (2010) Good Urban Governance, Actors’ Relations and Paradigms: Lessons from Nairobi, Kenya, and Recife, Brazil, 46th ISOCARP Congress 2010.
31)  UN Habitat. (2013) State of the world’s cities 2012/2013. Prosperity of cities, Routledge, New York.
32)  UN-HABITAT. (2009) Urban Governance index (UGI) a tool to measure progress in achieving good urban governance, Available at: www.un
33)  Willig, Carla. (2013) Introducing qualitative research in psychology, Third Edition, Open University Press.