Estimation of worn-out texture resilience to natural hazards by fuzzy demilitarization and fuzzy ANP (case study: urban texture of Semnan city)

Document Type : Research Paper


1 PhD student in Geography and Urban Planning, Islamic Azad University, Semnan Branch, Semnan, Iran

2 Assistant Professor of Geography and Urban Planning, Islamic Azad University, Semnan Branch, Semnan, Iran



Today, analyzing and promoting the resilience of communities to environmental hazards has become one of the most important areas of human and social sciences studies, including urban planning. As we are currently discussing the simultaneous movement of sustainable development and disaster management towards resilience promotion, research on resilience of historic and urban fabric is a way to avoid the damage caused by natural disasters because of the time needed to tackle problems and shortages. Gives to urban planners. The concept of risk reduction programs seeks to strengthen resilience communities and has been the word for disaster management since 2005 and the Hugo Conference. Today, the concept of resilience has entered the planning domain with a variety of social, economic, physical, and managerial orientations. ... and much of its arena is dedicated to managing environmental hazards such as earthquakes, floods, hurricanes and global warming ...
One of the problems that always threatens human societies is the occurrence of natural disasters, which results in a lot of damage if there is no awareness. For this reason, there is always an emphasis on increasing resilience. In this applied research, descriptive-analytical method has been used to identify the indices and factors affecting the resilience component and finally to evaluate the resilience of historical and worn-out texture of Semnan. For this purpose, the fuzzy DEMATEL method is used to identify the criteria relationship and the fuzzy ANP method is used to prioritize the weaknesses in the historical context of Semnan city in the field of resilience and then to evaluate the resilience dimensions in seven criteria and sub-criteria by experts. The results showed that the economic criterion with weight (0.213) was ranked first. Demographic and physical criteria also came in second and third with weights (0.209) and (0.172), respectively. Therefore, according to these results, the priorities of urban planners in the historical and worn-out context of Semnan city to be more resilient should be addressed in terms of economic and demographic aspects in order to raise income levels and reduce population density and, in the physical sector, to strengthen The risks are natural. Also attention should be given to educating and educating residents about natural disasters and increasing social capital. At the end, suggestions have been made to increase the resilience of the worn-out historic fabric of Semnan.
The wide range of urban issues and phenomena on the one hand and the increasing need of citizens for different issues as well as their varied tastes on the other hand necessitate the consideration of all aspects of the city that urban managers and planners must always keep in mind. This may seem sensible in normal circumstances without disasters and natural disasters, but when cities are exposed to natural disasters such as earthquakes, floods, and so forth. They see the name of ensuring the safety and security of the citizens, who must achieve this with special measures. This means upgrading the city's capacity, flexibility, or urban resilience, which is crucial to the resilience of cities given the current events in the city and the future trend.
Semnan city with a long historical history has many traces of the past, most of which are worn out. In case of one of the natural disasters, besides losing its historical identity it also causes a lot of damage to the worn texture. Planning and identifying shortcomings can greatly prevent the damages caused by these accidents and help enhance urban resilience in the worn-out context. 2- Determining the weight and importance of each of the effective criteria in collecting historical and used textures of Semnan city and suggesting ways to reduce the effects of natural disasters in this part of Semnan city.
Therefore, to achieve these goals, planners are proposing to improve resilience:
- Tissue restoration with the aim of empowering its residents to maintain sustainable residential units - develop and update infrastructure networks of tissue sites (water, sewage, electricity, gas, telecommunications, etc.)
- Expanding green space and open to historical and used textiles for use in times of crisis
- Increasing the welfare and service facilities to the satisfaction of the residents of the area
- Creating traditional jobs to attract tourism and capital
- Preserving ancient and valuable monuments in the tissue and preventing its destruction
- Assess existing risks and prevent and reduce risks in historical context
- Given the social capital and NGOs
- Municipalities can use land for unmanageable and unmanageable land in accordance with their legal requirements.
-Using land use and non-compliance with municipal legal requirements in times of crisis
- Improving the structure of passages and crossings for better access in times of crisi
Keywords: Resilience, Historical Texture, Worn Texture, Fuzzy ANP, Semnan


1)      ابراهیمی‌پور، مرضیه؛ زیاری، کرامت الله؛ پورجعفر، محمدرضا؛ صالحی، اسماعیل (1399) تبیین راهبردهای افزایش تاب‌آوری کالبدی در برابر سیلاب مطالعه موردی: رودخانه چشمه کیله شهر تنکابن، فصلنامه شهر پایدار، دوره 3، شماره 1، صص. 16-1.
2)      احمدی، فضل الله؛ نصیرانی، خدیجه؛ اباذری، پروانه (1387) تکنیک دلفی: ابزاری در تحقیق، مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، دوره 8، شماره 1، صص. 185- 175.
3)      اسدی عزیزآبادی، مهسا؛ زیاری، کرامت الله؛ وطن‌خواهی، محسن (1397) سنجش و ارزیابی میزان تاب‌آوری بافت‌های فرسوده شهری در برابر مخاطرات محیطی، نشریه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، سال 9، پیاپی 35، صص.122-111.
4)      پریزادی، طاهر و فصیحی، حبیب الله (1396) باقرشهر، شهر تاب آور، برنامه‌ریزی راهبردی ارتقاء تاب‌آوری شهری، تهران، ناشر: مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران (شهرداری تهران)
5)      جزایری، الناز؛ صمدزاده، رسول؛ حاتمی نژاد، حسین (1398) ارزیابی ظرفیت تاب‌آوری شهری در برابر خطر زمین‌لرزه با تأکید بر ابعاد اقتصادی و کالبدی زیرساختی مطالعه موردی: منطقه 12 تهران، فصلنامه آمایش محیط، دوره12، شماره 4، صص.198-163.
6)      حاتمی‌نژاد، حسین؛ ابدالی، یعقوب؛ الله قلی پور؛ سارا (1396) سنجش آسیب‌پذیری سازه‌ای بافت فرسوده شهری در برابر مخاطرات، با رویکرد پدافند غیرعامل مطالعه موردی: بافت فرسوده مرکزی کالن شهر اهواز، فصلنامه اطلاعات جغرافیایی سپهر، دوره 26، شماره 104، صص.172-159.
7)      حیدرزاده، حمیده؛ بالیست، جهانبخش؛ کریمی، سعید؛ جعفری، حمیدرضا (1395) پهنه‌بندی تاب‌آوری بافت‌های شهری در برابر زلزله با استفاده از منطق فازی و FAHP (مطالعه موردی: منطقه 12 شهرداری تهران)، دو فصلنامه پژوهش‌های محیط‌زیست، دوره 7، شماره 14، صص.72-61.
8)      حیدری سورشجانی، رسول؛ غلامی، یونس؛ سلیمی، زهرا (1397) بررسی مقایسه‌ای شاخص‌های کالبدی تاب‌آوری محلات بافت فرسوده در مقابل زلزله نمونه موردی محلات بافت فرسوده شهر بوشهر، مجله مخاطرات محیط طبیعی، دوره 8، شماره 19، صص.74-51.
9)      داداش پور، هاشم و عادلی، زینب (1394) سنجش ظرفیت‌های تاب‌آوری در مجموعه شهری قزوین، دو فصلنامه علمی –پژوهشی مدیریت بحران، دوره4، شماره 8، صص.84-72.
10)   رضویان، محمدتقی؛ توکلی نیا، جمیله؛ فرزاد بهتاش، محمدرضا؛ خزایی، مصطفی (1396) تحلیل و ارزیابی تاب‌آوری اجتماعی بافت فرسوده منطقه 12 شهر تهران در مواجه با سوانح طبیعی، 1396، مدیریت سرمایه اجتماعی، دوره 4، شماره 4، صص. 612-595.
11)   رفیعیان، مجتبی؛ رضایی، محمدرضا؛ عسکری، علی؛ پرهیزکار، اکبر؛ شایان، سیاووش (1390) تبیین مفهوم تاب‌آوری و شاخص سازی آن در مدیریت سوانح اجتماع‌محور (CBDM)، برنامه‌ریزی و آمایش فضا، دوره15، شماره 4، صص.41-19.
12)   زیاری، یوسفعلی؛ عبدالله زاده ملکی، بهناز؛ بهزادپور، الناز (1397) ارزیابی میزان تاب‌آوری کالبدی در برابر مخاطرات زلزله با رویکرد دستیابی به مدیریت پایدار (موردمطالعه: منطقه یک تهران)، فصلنامه نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، دوره 10، شماره 2، صص.112-97.
13)   ساسان پور، فرزانه؛ آهنگری، نوید؛ حاجی نژاد، صادق (1396) ارزیابی تاب‌آوری منطقه 12 تهران در برابر مخاطرات طبیعی، نشریه تحلیل فضایی مخاطرات محیطی، سال 4، شماره 3، صص.98-85.
14)   شرکت مادر تخصصی عمران و بهسازی شهری ایران، شرکت عمران مسکن سمنان (1388) بهسازی و نوسازی بافت فرسوده سمنان، مشاور طرح: باغ اندیشه.
15)   شکری فیروزجاه، پری (1396) تحلیل فضایی میزان تاب‌آوری مناطق شهر بابل در برابر مخاطرات محیطی، نشریه برنامه‌ریزی توسعه کالبدی، دوره 2، شماره 2، صص.44-27.
16)   صالحی، اسماعیل؛ آقا بابایی، محمدتقی؛ سرمدی، هاجر؛ فرزاد بهتاش، محمدرضا (1390) بررسی تاب‌آوری محیطی با استفاده از مدل شبکه علیت، فصلنامه محیط‌شناسی، دوره 37، شماره 59، صص.112-99.
17)   عباسی گوجانی، داوود؛ خادم الحسینی، احمد؛ مدیری، مهدی؛ صابری، حمید؛ گندمکار، امیر (1398) تحلیل پیشران‌های تبیین‌کننده تاب‌آوری شهری در کلان‌شهر مشهد، دو فصلنامه علمی جغرافیای اجتماعی شهری،دوره6، شماره 1، صص. 109-122.
18)   عبدالله زاده، شهرام و خانلو، نسیم (1395) تبیین توانمندسازی اجتماعی به‌منظور تاب‌آوری جوامع محلی در مقابل بحران، همایش بین‌المللی مخاطرات طبیعی و بحران‌های زیست‌محیطی ایران، راهکارها و چالش‌ها، انشگاه هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد امارات.
19)   فرزاد بهتاش، محمدرضا؛ کی نژاد، محمدعلی؛ پیربابایی، محمدتقی؛ عسکری، علی (1392)، ارزیابی و تحلیل ابعاد و مؤلفه‌های تاب‌آوری کلان‌شهر تبریز، نشریه هنرهای زیبا معماری و شهرسازی دوره، 18، شماره 3، صص.42-33.
20)   مهندسین مشاور معمار و شهرساز آرمانشهر (1394) طرح جامع شهر سمنان.
21)   نامجویان، فرخ؛ رضوانیان، محمدتقی؛ سرور، رحیم (1396) تاب‌آوری شهری چارچوبی الزام‌آور برای مدیریت آینده شهرها، فصلنامه جغرافیایی سرزمین، علمی – پژوهشی، سال 14، شماره 55، صص. 95-81.
22)   نیری، مهدی؛ شیعه، اسماعیل؛ رضایی، محمود؛ سعیدی رضوانی، نوید (1397 ) مدیریت تاب‌آوری محله در مواجهه با زلزله در بافت‌های فرسوده شهری به روش FAHP (نمونه موردی: محله عبدل‌آباد شهر تهران)، فصلنامه جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، سال 8، شماره 2، صص.38-21.
23)   وارثی، حمیدرضا؛ تقوایی، مسعود؛ رضایی، نعمت الله (1391) ساماندهی بافت فرسوده شهری (نمونه موردی: شهر شیراز)، مجله برنامه‌ریزی فضایی، سال 2، شماره 2، صص. 159-121.
24)  Usamah‚ M.  & Handmer‚ J. & Mitchell‚ D. & Ahmed‚ I. (2014) Can the vulnerable be resilient? Co-existence of vulnerability and disaster resilience: Informal settlements in the Philippines, International Journal of Disaster Risk Reduction, Vol.10, pp.178-189.