تحلیل پایداری بازآفرینی بافت مرکزی شهر ؛مورد پژوهی: بافت مرکزی شهر زنجان

نوع مقاله: مقاله مستخرج از رساله دکتری

نویسندگان

1 کارشناس گروه جغرافیا دانشگاه زنجان

2 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا

3 هئیت علمی پژوهشگاه جهاد دانشگاهی

4 دانشیار گروه جغرافیای دانشگاه زنجان

10.22034/jsc.2020.212770.1173

چکیده

پژوهش حاضر باهدف بررسی پایداری بازآفرینی بافت مرکزی شهر زنجان می‌باشد. روش اتخاذ شده، تحلیلی- توصیفی و نوع تحقیق کاربردی است. جمع آوری داده‌ها به دو شیوه کتابخانه‌ای و میدانی می‌باشد. تحلیل داده‌ها با تکنیک ویکور همچنین مدلسازی اثرات پایداری نواحی مورد مطالعه در بازآفرینی شهری از روش مدلسازی معادلات ساختاری(SEM) با استفاده از نرم افزارAMOS انجام شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد در بحث سنجش میزان پایداری نواحی چهارگانه در بافت، ناحیه یک بیشترین وضعیت پایداری را دارا است و بر اساس مدلسازی معادلات ساختاری، بعد کالبدی به مقدار 92/0و بعد اقتصادی به میزان 51/0 دو بعد از ابعاد ساختاری پایداری شهر هستند که قوی ترین ارتباط را در بازآفرینی شهری در نواحی مورد مطالعه داشته و بیشترین تأثیر را در بازآفرینی محدوده دارند و بیشترین اثرات روابط بین ابعاد مورد مطالعه مربوط به اثر بعد کالبدی بر روی بازآفرینی شهری با وزن رگرسیونی 918/0 و در بعد از آن؛ بعد اقتصادی با وزن رگرسیونی 516/0 می باشد. به عبارت دیگر، ابزارهای کنونی هدایت توسعه شهری؛ علیرغم اقدامات پراکنده در زمینه گذر از رویکرد اصالت بخشی و صرفا کالبدی به سوی رونق صنایع دستی، گردشگری بافت مرکزی، پیاده محوری، برگزاری جشنواره ها و... هنوز قابلیت بازآفرینی پایدار در جهت تحقق شهر خلاق را به مفهوم واقعی آن ندارند.

کلیدواژه‌ها