الگوی تحقق پذیری شاخص های بومی شهر بیوفیلیک (نمونه موردی مناطق 9 و 10 کلان شهر تهران)

نوع مقاله: مقاله مستخرج از رساله دکتری

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه ازاد

3 تربیت مدرس

چکیده

امروزه در شهرها افزایش بی رویه جمعیت، توسعه بی ضابطه ساختمان ها و صنعتی شدن شهرها و به تبع گسیختگی میان فضاهای شهری و طبیعی بدون توجه به آسایش و سلامت افراد و وجود مشکلات زیست محیطی ناشی از آن، بحران های جدی را برای جوامع شهری به وجود آورده است. وجود این مسائل و تشخیص نیاز فطری انسان ها برای برقراری ارتباط با طبیعت، رویکرد نوین بیوفیلیک را در پی داشته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تحقق پذیری شاخص های رویکرد بیوفیلیک در مناطق 9 و 10 شهر تهران به بررسی این موضوع پرداخته است. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی و از نوع کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش گروه خبرگان و متخصصین رشته های برنامه ریزی و طراحی شهری و محیط زیست می باشند که از میان آن ها 30 نفر به عنوان نمونه آماری به روش در دسترس انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از روش SWARA و WASPAS بهره گرفته شده است. نتایج آزمون سوارا نشان می دهد که براساس نظر خبرگان شاخص‌ نهادها و سازمان‌ها با وزن نهایی 3705/2، زیرساخت‌های بیوفیلیکی با وزن 65769/1، نگرش‌ها و آگاهی‌های بیوفیلیکی با وزن نهایی 20999/1 و در نهایت فعالیت‌های بیوفیلیک با وزن 99994/0 به ترتیب با اهمیت‌ترین شاخص ها شناسایی شده اند. همچنین براساس نتایج آزمون واسپاس، منطقه 9 با مقدار Qi برابر با 081207/0 از نظر میزان تحقق پذیری شاخص های بیوفیلیک در وضعیت مناسب تری نسبت به منطقه 10 قرار دارد.

کلیدواژه‌ها