مجله شهر پایدار

مجله شهر پایدار

ارزیابی تاب‌آوری کالبدی محله‌های ناکارآمد شهری، مطالعه موردی منطقه 12 تهران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان
حمید رضا تمجیدی
عمیدالاسلام ثقه الاسلامی
سید مسلم سیدالحسینی
هادی سروری
گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران، مشهد، ایران
10.22034/jsc.2025.496261.1823
چکیده
یکی از قابل‌توجه‌ترین مسائل در بافت‌های فرسوده شهری امنیت کالبدی در زمان وقوع بحران است. لذا تاب‌آوری با افزایش توانایی محیطی، ایجاد آمادگی، ظرفیت‌های سازگاری و مقابله‌ای و کاهش اثرات منفی خطرات طبیعی و مصنوعی می‌تواند به‌طور چشم‌گیری آسیب‌ها را کاهش دهد. پژوهش حاضر با هدف ریشه‌یابی عوامل آسیب‌پذیری کالبدی منطقه 12 شهر تهران به دنبال افزایش تاب‌آوری منطقه است. تحقیق حاضر با ماهیت کاربردی به تحلیل میزان تأثیرات متغیرهای مؤثر در تاب‌آوری کالبدی در جامعه آماری 13 محله منطقه پرداخته است. منبع داده‌های موردبررسی؛ سرشماری مرکز آمار، طرح تفصیلی سازمان نوسازی و شهرداری است. بعد از انتخاب شاخص‌ها با استفاده از اجماع نظر خبرگان تعداد 10 شاخص جهت رسیدن به اهداف پژوهش انتخاب‌شده است. بعد از استخراج میزان اهمیت هر شاخص با روش ANP، تاب‌آوری کالبدی با استفاده از روی‌هم گذاری لایه‌ها و روش (MCDM) در محیط نرم‌افزار GIS تاب‌آوری فیزیکی به‌دست‌آمده سپس از طریق میانگین هندسی تاب‌آوری نهایی استخراج گردید. جهت تحلیل عوامل مؤثر در تاب‌آوری نهایی نیز از روش رگرسیون جغرافیایی (GWR) استفاده شد. یافته‌ها حاکی از آن است که محلات فرسوده شهری به‌خودی‌خود تاب‌آوری فیزیکی بسیار پایین‌تری نسبت به سایر بافت‌های شهری دارند. همچنین 3 عامل استحکام، فاصله از ایستگاه آتش‌نشانی و دسترسی به فضاهای سبز عمومی نقش تعیین‌کننده در تاب‌آوری را بر عهده دارند. شناخت زمینه‌های آسیب‌پذیری بافت‌های فرسوده می‌تواند در ارتقا تاب‌آوری و معضل بافت‌های فرسوده شهری در برابر زلزله کمک نماید.
کلیدواژه‌ها
تاب‌آوری
آسیب‌پذیری
محله‌های شهری
زلزله
منطقه 12
  1. اجزا شکوهی، محمد و باغبان، ساجده. (1399). تحلیل فضایی تاب‌آوری در محلات دارای بافت ناکارآمد شهر مشهد. جغرافیا و مخاطرات محیطی، 35، 213-189 http://doi: https://http://doi.org/10.22067/geo.v0i0.82905
  2. افسری، رسول و حسنعلی زاده، میلاد. (1402). شناسایی و تبیین شاخص‌های تاب‌آوری شهری با رویکرد پدافند غیرعامل، مطالعه موردی: کلان‌شهر تهران. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، 56 (3)، 131-109. http://doi.org/10.22059/jhgr.2023.359707.1008602
  3. باقری مراغه، ناهید؛ معتمدی، محمود و مافی، عزت‌الله. (1401). ارزیابی تاب‌آوری شهر شیروان در برابر زلزله. نشریه تحقیقات علوم جغرافیایی، 22 (64)، 347-329. http://doi: 10.52547/jgs.22.64.329
  4. حاتمی نژاد، حسین؛ پوراحمد، احمد و نصرتی هشی، مرتضی. (1398). آینده‌پژوهی در بافت فرسوده شهری-مطالعه موردی: ناحیه یک, منطقه 9 شهر تهران. اطلاعات جغرافیایی، 28(109)، 37-55.
  5. شرف لاری، عبدالحسین؛ شهماری، رفعت؛ حنی­مهر، سیده صدیقه و موغلی، مرضیه. (1403). ارزیابی اثرات مخاطرات طبیعی بر ساختار کالبدی شهرها (نمونه موردی: شهر جدید لار). مجله شهر پایدار. 2 (7)94-79. http://doi.org 10.22034/jsc.2024.363310.1652
  6. صیدی، سیروان؛ مدیری، مهدی؛ سرور، رحیم و زیویار، پروانه. (1403). ارائه الگوی بازآفرینی شهری در جهت ارتقای تاب‌آوری شهری (موردمطالعه: شهر سنندج). آمایش محیط، 66، 226-207. http://doi.org/10.71487/ebtp.2024.2309-3246
  7. علائی، صمد؛ توکلان، علی و سرور، رحیم. (1403). ارائه راهبردهای ارتقاء تاب‌آوری شهری در شهرهای اقماری حوزه کلان‌شهر تهران (مطالعه موردی: شهر اسلامشهر). مهندسی جغرافیایی سرزمین، 9 (2)، 88-73. http://doi: 10.22034/jget.2023.374317.1463
  8. کمالی، ماندانا؛ طبیبیان، منوچهر و الهی، مسعود (۱۴۰۰). تحلیلی بر تاب‌آوری کالبدی مساکن اجتماعی در برابر زلزله با استفاده از تکنیک موران (نمونه موردی، محله پونک زنجان). فصلنامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، 11 (3)، 326-310.
  9. محمدی آباده، سمیه؛ سرور، رحیم؛ توکلان، علی و پورموسوی، سیدموسی. (1402). بررسی اثرات مؤلفه‌های تاب‌آوری شهری در پدافند غیرعامل، مطالعه موردی: شهر سیرجان. مهندسی جغرافیایی سرزمین، 7 (3)، 614-599. http://doi: 10.22034/JGET.2023.156298
  10. نیک پور، عامر؛ لطفی، صدیقه و یاراحمدی، منصوره. (1400). ارزیابی میزان تاب‌آوری شهر نورآباد ممسنی در برابر سوانح طبیعی زلزله. فصلنامه مدیریت بحران، 10 (1)، 57 - 71.dor.isc.ac/dor/20.1001.1.23453915.1400.10.1.5.5
  11. زارع، مریم؛ بندرآباد، علی‌رضا و شهابیان، پویان. (1400). بازآفرینی شهری در چهارچوب پروژه‌های محرک شهری (مطالعه موردی: سنگ سیاه، قلعه محمود، هارونیه در شیراز، کرمان و اصفهان). فصلنامه علی پژوهشی و برنامه‌ریزی شهری، 12 (47)، 362-339. http://doi: 10.30495/jupm.2022.28337.3918
  12. دلشاد، مهدیه؛ طبیبیان، منوچهر و حبیبی، سید محسن. (1399). تحلیل فضایی مؤلفه‌های تاب‌آوری کالبدی بافت مرکزی شهر رشت در برابر زلزله با استفاده از مدل Fuzzy-AHP GIS. نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، 13 (4)، 80-55.
  13. Admiraal, H., & Cornaro, A. (2020). Future cities, resilient cities–The role of underground space in achieving urban resilience. Underground Space, 5(3), 223-228.‌ http://doi:10.1016/j.undsp.2019.02.001
  14. Mireku Nkrumah, S., Filippova, O., Levy, D., & Ying, F. (2024). Towards a User-Focused Office Building-System Functionality for Post-Earthquake Functional Recovery. International Journal of Disaster Risk Reduction. 107(7)104480. http://doi:  10.1016/j.ijdrr.2024.104480
  15. Alai, S., Tavaklan, A., & Sarwar, R. (2024). Presenting strategies to improve urban resilience in satellite cities of Tehran metropolitan area (case study: Islamshahr city). Geographical Engineering of Land, 9 (2), 88-73. http://doi: 10.22034/jget.2023.374317.1463. [In Persian]
  16. Allan, P., & Bryant, M. (2011): Resilience as a framework for urbanism and recovery, Journal of Landscape Architecture, 6(2), 34-45 http://dx.http://doi.org/10.1080/18626033.2011.9723453
  17. Asari, R., & Hassanalizadeh, M. (2023). Identification and explanation of urban resilience indicators with passive defense approach, case study: Tehran metropolis. Human Geography Research, 56 (3), 131-109. http://doi.org/10.22059/jhgr.2023.359707.1008602. [In Persian]
  18. Ajaz Shokohi, M., & Baghban, S. (2019). Spatial analysis of resilience in neighborhoods with inefficient textures in Mashhad city. Geography and Environmental Hazards, 35, 189-213. http://doi: https://http://doi.org/10.22067/geo.v0i0.82905. [In Persian]
  19. Atrachali, M. (2019). Toward quantification of seismic resilience in Iran: Developing an integrated indicator system. International Journal of Disaster Risk Reduction, 39(3),101231. http://doi:http://doi:10.1016/j.ijdrr.2019.101231
  20. Bagheri, M. N., Motamedi, M., & Mafi, E. (2019). Assessment of the resilience of Shirvan city against earthquakes. Journal of Geographical Sciences Research, 22 (64), 347-329. http://doi: 10.52547/jgs.22.64.329. [In Persian]
  21. Bastaminia,A., Rezaei, M.R., & Dastoorpoor, M. (2017). Identification and evaluation of the components and factors affecting social and economic resilience in city of Rudbar, Iran. International Journal of Disaster Risk Reduction, 22, 269-280. http://doi:10.1016/j.ijdrr.2017.01.020
  22. Becker, J., Paton, D., & McBride, S. (2013). Improving community resilience in the Hawke’s Bay: A review of resilience research, and current public education, communication and resilience strategies (GNS Science Report 2012/38). Lower Hutt: GNS Science.
  23. Berkes, F. Colding, J. & Folke, C. (2008). Navigating Socialecological Systems: Building Resilience for Complexity and Change. Cambridge University Press. http://doi:10.1017/CBO9780511541957.020
  24. Blong, R. (2009). Country natural hazard and vulnerability assessment proce-dure, consultant’s report rsc-c80366 (aus). Technical report.
  25. Bozza, A.,  Asprone, D., & Manfredi, G. (2015). Developing an integrated framework to quantify resilience of urban systems against disasters. Nat. Hazards, 78, 1729–1748. http://doi:10.1007/s11069-015-1798-3 
  26. Bruneau, M., Chang, S. E., Eguchi, R. T., Lee, G. C., O’Rourke, T. D., Reinhorn, A. M., & von Winterfeldt, D. (2003). A framework to quantitatively assess and enhance the seismic resilience of communities. Earthquake Spectra, 19(4), 733–752. http://doi.org/10.1193/1.1623497
  27. Carpenter, S., Walker, B., Anderies, J.M. & Abel, N. (2001). From Metaphor to Measurement: Resilience of What to What?. Ecosystems, 4(8), 765-781. http://doi:10.1007/s10021-001-0045-9
  28. Chen, W., & Zhang, L. (2021). Resilience assessment of regional areas against earthquakes using multi-source information fusion. Reliability Engineering and System Safety,  215, 107833. http://doi.org/10.1016/j.ress.2021.107833
  29. Cheshmehzangi, A. (2020). Preparedness through urban resilience. The City in Need: Urban Resilience and City Management in Disruptive Disease Outbreak Events, 41-103.
  30. CRED, UNISDR. The Human Cost of Disasters 2000-2019. 2020.
  31. Cutter, S. L. (2016). The landscape of disaster resilience indicators in the USA. Natural Hazards, 80(2), 741–758. http://doi.org/10.1007/s11069-015-1993-2
  32. Cutter, S. L., Ash, K. D., & Emrich, C. T. (2014). The geographies of community disaster resilience. Global Environmental Change, 29, 65–77. http://doi.org/10.1016/j.gloenvcha.2014.08.005
  33. Cutter, S. L., Burton, C. G., & Emrich, C. T. (2010). Disaster resilience indicators for benchmarking baseline conditions. Journal of Homeland Security and Emergency Management, 7(1), 1–22. http://doi.org/10.2202/1547-7355.1732
  34. Cutter, S.L. & J.A. Ahearn & B. Amadei & P. Crawford & E.A. Eide & G.E. Galloway&... M. Schoch-Spana. (2013). Disaster Resilience: A National Imperative. Environment: Science and Policy for Sustainable Development, 55(2), 25-29. http://doi:10.1080/00139157
  35.  Delshad, M., Tabibiyan, M., & Habibi, S. M. (2019). Spatial analysis of physical resilience components of Rasht city's central fabric against earthquakes using Fuzzy-AHP GIS model. New Perspectives in Human Geography, 13 (4). 55-80. [In Persian]
  36. Ferréol, S. & Jean-Philippe, G. (2018). Geoarchaeology of the Roman port-city of Ostia: Fluvio-coastal mobility, urban development and resilience. Earth-Science Reviews, 177, 265-283. http://doi:10.1016/j.earscirev.2017.10.003
  37. Folke, C. (2006). Resilience: The Emergence of a perspective for Social-ecological Systems Analyses. Global Environmental Change, 16(3), 253-267. http://doi: 10.1016/j.gloenvcha.2006.04.002
  38. Frantzeskaki, N., Dumitru, A., Anguelovski, I., Avelino, F., Bach, M., Best, B., Binder, C., Barnes, J., Carrus, J., Egermann, M., Haxeltine, A., Moore, M.L., Mira, R.G., Loorbach, D., Uzzell, D., Omman, I., Olsson, P., & Silvestri, G. (2016). Elucidating the Changing Roles of Civil Society in Urban Sustainability Transitions Curr. Opin. Environ. Sustain, 22 (2016), 41-50. http://doi:10.1016/j.cosust.2017.04.008
  39. Gaillard, J. C., & Jigyasu, R. (2016). Proving the case: Measurement and evidence. In World Disasters Report - Resilience: Saving Lives Today, Investing for Tomorrow (38–69). Geneva: International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies.
  40. GAR. (2011). Global assessment report on disaster risk reduction: Revealing risk, redefining development. Technical report, International Safety for Dis-aster Reduction, United Nations Global Assessment Report on Disaster Risk Reduction.
  41. Kwok., A. (2018). Assessing social resilience to disasters at the neighbourhood level: Co-producing a resilience assessment framework, A thesis presented in fulfilment of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy in Psychology (Emergency Management) at Massey University, Wellington, New Zealand
  42. Haigh, R., & Amaratunga, D. (2010). An integrative review of the built environment discipline's role in the development of society's resilience to disasters. International journal of disaster resilience in the built environment, 1(1), 11-24. http://doi: 10.1108/17595901011026454
  43. Hatami Nejad, H., Pourahmad, A., & Nasrayehshi, M. (2019). Future research in dilapidated urban textures, case study: District 1, District 9, Tehran. Scientific and Research Quarterly Journal of Geographic Information, 28 (109), 55-37. https://http://doi.org/10.22131/sepehr.2019.35637
  44. Jiaoru, X., Jiangbo, W., & Zhikai, G. (2022). Effects of the planning and implementation of housing reconstruction on community resilience in China. International Journal of Disaster Risk Reduction, 83(2),103406 http://doi: 10.1016/j.ijdrr.2022.103406
  45. Kamali, M., Tabibiyan, M., & Elahi, M. (2019). An analysis of the physical resilience of social housing against earthquakes using the Moran technique (case study, Poonak neighborhood, Zanjan). Journal of Disaster Prevention and Management, 11 (3), 326-310. [In Persian]
  46. Khaleghy Rad., M. (2014). Global Risk Assessment of Natural Disasters: new perspectives, thesis Presented to the University of Waterloo in fulfillment of the thesis requirement for the degree of Doctor of Philosophy, in Earth Sciences Waterloo, Ontario, Canada
  47. Khattri, M.B. (2021). Differential vulnerability and resilience of earthquake: A case of displaced Tamangs of Tiru and Gogane villages of Central Nepal. Progress in Disaster Science 12 (4), http://dx.http://doi.org/10.1016/j.pdisas.2021.100205
  48. Kodag, S., Mani, S.K., Balamurugan. G., & Bera. S. (2021). Earthquake and flood resilience through spatial Planning in the complex urban system. Progress in Disaster Science, 14 (2022).100219, http://dx.http://doi.org/10.1016/j.pdisas.2022.100219
  49. Kodag, S.,   Mani, S.K., Balamurugan, G., & Bera, S. (2022). Earthquake and flood resilience through spatial Planning in the complex urban system. Progress in Disaster Science 3(2),11-21, http://doi: 10.1016/j.pdisas.2022.100219
  50. Kontokosta, C. E., & Malik, A. (2018). The Resilience to Emergencies and Disasters Index: Applying big data to benchmark and validate neighborhood resilience capacity. Sustainable Cities and Society, 36, 272–285. http://doi.org/10.1016/j.scs.2017.10.025
  51. Kontokosta, C. E., & Malik, A. (2018). The Resilience to Emergencies and Disasters Index: Applying big data to benchmark and validate neighborhood resilience capacity. Sustainable Cities and Society, 36, 272–285. http://doi.org/10.1016/j.scs.2017.10.025
  52.  Kurnio, H., Fekete, A., Naz, F., c, Norf, C., & Jüpner, R. (2021) Resilience learning and indigenous knowledge of earthquake risk in Indonesia. International Journal of Disaster Risk Reduction 62 (2021). http://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2021.102423
  53. Lingyao, L. (2020). Leveraging social media data to study the community resilience of New York City to 2019 power outage. International Journal of Disaster Risk Reduction, 51, (2) 101776. http://doi:10.1016/j.ijdrr.2020.101776
  54. Louise, G. (2017). Assessing the ecological dimension of urban resilience and sustainability. International Journal of Urban Sustainable Development,16(15), 151-169. http://doi:10.1080/19463138.2017.1341890
  55. Lu, Y., Rui,L., Xiai, M., & Shihang, W. (2022). Towards comprehensive regional resilience evaluation, resistance, recovery, and creativity: From the perspective of the 2008 Wenchuan Earthquake. International Journal of Disaster Risk Reduction 82(1) 103313, http://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2022.103313
  56. Marfai, M. A. & Njagih, J. K. (2004). Vulnerability analysis and risk assess-ment for seismic and flood hazard in Turrialba city, Costa Rica. Enschede, International Institute for Geo-information Sciences and Earth Observation ITC, NL.
  57. Mayunga, J. S. (2007). Understanding and applying the concept of community disaster resilience: A capital-based approach. A working paper for the summer academy for social vulnerability and resilience building, Munich.
  58. Miles, S. B. (2015). Foundations of community disaster resilience: Well-being, identity, services, and capitals. Environmental Hazards, 14(2), 1-19 http://doi.org/10.1080/17477891.2014.999018
  59. Mishra, A., Ghate, R., Maharjan, A., Gurung, J., Pathak1, G., & Upraity, A.N. (2017).Building ex ante resilience of disaster-exposed mountain communities: Drawing insights from the Nepal earthquake recovery. International Journal of Disaster Risk Reduction, 22 (2017) 167–178. http://dx.http://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2017.03.008
  60. Moghadas, M., Asadzadeh, A., Vafeidis, A., Fekete, A., & Kotter, T. (2019) A multi-criteria approach for assessing urban flood resilience in Tehran Iran. Int J Disaster Risk Red 35,101069 http://doi: 10.1016/j.ijdrr.2019.101069
  61. Mohammadi Abadeh, S., Sarwar, R., Tavaklan, A., & Pourmousavi, S. M. (2019). Investigating the effects of urban resilience components in passive defense, case study: Sirjan city. Geographical Engineering of the Land, 7 (3) 614-599. http://doi: 10.22034/JGET.2023.156298. [In Persian]
  62. Mondal, D. R. (2019). High risk of post-earthquake fire hazard in Dhaka, Bangladesh. Fire, 2(2), 24.  http://doi:10.3390/fire2020024
  63. Nikpour, A., Lotfi, S., & Yarahmadi, M. (2019). Assessing the resilience of Noorabad Mamasani city against natural disasters of earthquakes. Journal of Environmental Management, 10 (1), 57 – 71. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.23453915.1400.10.1.5.5. [In Persian]
  64. Rendon, c., Khalid, K., Osman, K., & Faust, M. (2021). Path towards community resilience: Examining stakeholders’ coordination at the intersection of the built, natural, and social systems. Sustainable Cities and Society, 68, (3) 102774. http://doi:10.1016/j.scs.2021.102774
  65. Renschler, C. S., Frazier, A. E., Arendt, L. A., Cimellaro, G.-P., Reinhorn, A. M., & Bruneau, M. (2010). A framework for defining and measuring resilience at the community scale: The PEOPLES resilience framework. Gaithersburg: National Institute of Standards and Technology. NIST GCR 10-930
  66. Ritchie, L. A., & Gill, D. A. (2011). The role of community capitals in disaster recovery. In PERI Symposium: Community Recovery from Disaster. Webinar: Risk Institute.
  67. Schilderman, T. & Lyons, M., (2011). Resilient Dwellings or Resilient People? Towards People-Centred Reconstruction. Environmental Hazards, 10(3-4),218-231. http://doi: 10.1080/17477891.2011.598497
  68. Scholz, R. W., Blumer, Y. B., & Brand, F. S. (2012). Risk, vulnerability, robustness, and resilience from a decision-theoretic perspective. Journal of Risk Research 15(3),313–330. http://doi: 10.1080/13669877.2011.634522
  69. Seydi, S., Modiri, M., Sarwar, R., & Ziviar, P. (2024), Presenting an urban regeneration model to improve urban resilience (case study: Sanandaj city). Environmental Planning, 66, 226-207. https://http://doi.org/10.71487/ebtp.2024.2309-3246. [In Persian]
  70. Sharaf Lari, A., Shahmari, R., Hani Mehr, S. S., & Mughali, M. (2024). Evaluation of the effects of natural hazards on the physical structure of cities (case study: the new city of Lar). Journal of Sustainable City, 7(2), 94-79 http://doi.org10.22034/jsc.2024.363310.1652. [In Persian]
  71. Shi, P., Wang, J. A., Xu, W., Ye, T., Yang, S., Liu, L., & Wang, M. (2015). World atlas of natural disaster risk. In World Atlas of natural disaster risk , 309-323. Springer, Berlin, Heidelberg. http://doi: 10.1007/978-3-662-45430-5_17
  72. The Rockefeller Foundation & ARUP. (2014). City resilience framework. New York: Ove Arup & Partners International Limited.
  73. Trevlopoulos, K., Guéguen, P., Helmstetter, A., & Cotton, F. (2019). Forecasting time–variable earthquake risk for reinforced concrete building during aftershock sequences based on operational earthquake forecasting and resonance period elongation. ECCOMAS Proceedia, 2690-2707.
  74. Turner, J.F.C. & Fichter, R., (1972). Freedom to Build: Dweller Control of the Housing Process. New York: The Macmillan Company.
  75. Turner, J.F.C., (1976). Housing by People. Towards autonomy in building environments. London: Marion Byers. 67:04031 http://doi: 10.1051/e3sconf/20186704031
  76. UNISDR. (2012). How To Make Cities More Resilient- A Handbook For Local Government Leaders-A contribution to the Global Campaign 2010-2015- Making Cities Resilient – My City is Getting Ready!.Retrieved from Geneva: http://www.unisdr.org/files/26462_handbookfinalonlineversion.pdf
  77. Wallemacq, P. (2018) Economic Losses, Poverty & Disasters: 1998–2017; Centre for Research on the Epidemiology of Disasters, CRED: Brussels, Belgium.
  78. Wellington City Council. (2017). Wellington resilience strategy. Wellington: Wellington City Council.
  79. Xia,W. & Jianjun, Z. (2020). Increasing green infrastructure-based ecological resilience in urban systems: A perspective from locating ecological and disturbance sources in a resource-based city. Sustainable Cities and Society, 61, 102354. http://doi:10.1016/j.scs.2020.102354
  80. Xinghua, F. (2020). Comprehensive evaluation of urban resilience based on the perspective of landscape pattern: A case study of Shenyang city. Cities, 104, 102722. http://doi:10.1016/j.cities.2020.102722
  81. Zare, M., Bandarabad, A.R., & Shahabian, P., (2022).Urban Regeneration in the Context of Urban Development Stimulus Projects (Case Study: Sangsiah, Qalam Mahmoud and Haruniyeh Neighborhoods in Shiraz, Kerman and Isfahan). Journal of Research and Urban Planning, 12 (47), 339-362 http://doi: 10.30495/jupm.2022.28337.3918
مجله شهر پایدار
دوره 8، شماره 1
بهار 1404
صفحه 37-58