مدل‌سازی ساختاری تأثیر زیست‌پذیری بر کیفیت زندگی مبتنی بر نظر سنجی عمومی (مطالعه موردی: شهر دورود)

نوع مقاله : مقاله مستخرج از پایان نامه

نویسندگان

1 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 استادیار دانشگاه کاشان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه کاشان

10.22034/jsc.2021.204123.1277

چکیده

انسان ذاتاً موجودی کمال‌گرا است، بدیهی است این خصوصیت در زمینه محیط‌زندگی شهری نیز صدق کند. بشر همیشه به دنبال بالابردن کیفیت‌زندگی خود و زیست‌پذیر کردن آن می‌باشد. در چند دهه اخیر بروز بحران‌های مختلف در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی و کالبدی که ناشی از برنامه‌ریزی‌های نامناسب در سطح شهرها است منجر به تنزل کیفیت‌زندگی و پایین آمدن سطح زیست‌پذیری مخصوصاً در شهرهای کوچک شده است. بهبود کیفیت‌زندگی در جوامع شهری هدف غایی برنامه‌های شهری است اما در حال حاضر شرایط نامناسب زیست‌پذیری موجب نابرخورداری بخش عمده‌ای از هموطنان از کیفیت‌زندگی مطلوب شده است. هدف از پژوهش حاضر مدل‌سازی ساختاری تأثیر زیست‌پذیری بر کیفیت‌زندگی در شهر دورود است. در این پژوهش که ماهیتی کاربردی دارد با روش تحلیلی ـ توصیفی و با ابزار پرسش‌نامة محقق ساخته، تأثیر عوامل گوناگون از جمله اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی بر بهبود وضعیت زیست‌پذیری و تأثیر این شاخص برکیفیت‌زندگی بررسی می‌شود. حجم نمونه پژوهش، با بهره‌گیری از فرمول کوکران،320 پرسش‌نامه محاسبه شد و برای استنباط‌های علمی مدل‌سازی معادلات ساختاری و آزمون T به کار گرفته شد. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که عامل آموزشی، با ضریب رگرسیونی بیشترین اثر را بر زیست‌پذیری72/0 و عامل زیست-محیطی با وزن عاملی 82/0 بیشترین اثر را در کیفیت زندگی شهر دورود داشته‌اند. در نهایت زیست‌پذیری با ضریب رگرسیونی 98/0 تأثیر بسیار زیادی بر کیفیت‌زندگی در شهر دورود داشته است.

کلیدواژه‌ها