تحلیل برهمکنش‌های فناورانه کاربران در فضاهای باز عمومی دانشگاهی در راستای پیاده‌سازی سایبرپارک‌های شهری (مطالعه موردی: پردیس باغ ملی دانشگاه هنر)

نوع مقاله : علمی - پژوهشی مستقل

نویسندگان

1 گروه علم و فناوری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

2 گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

چکیده

ظهور دنیای مجازی منجر به خلق فضاها و ایجاد الگوهای رفتاری نوینی در زندگی انسان مدرن امروزی شده‌است. در همین راستا، سایبرپارک، از طریق هم‌آفرینی فضاهای باز عمومی و بهره گیری از فناوری‌های جدید اطلاعاتی و ارتباطاتی، فرصت‌های فراوانی را برای ذی‌اثران در حوزه تعاملات دیجیتالی (تبادل اطلاعات، انتقال تجارب، به اشتراک گذاری دانش و...) فراهم کرده‌است. در واقع، سایبرپارک زیست بوم اجتماعی هوشمندی است که در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار، می‌تواند با استفاده از افزارهای فناورانه و در بستر طبیعت، نیازها و خواسته‌های افراد را به ویژه در زمینه آموزش و یادگیری برآورده کند. هدف اصلی این پژوهش، امکان‌سنجی پیاده‌سازی سایبرپارک‌ها از طریق برهمکنش‌های فناورانه کاربران در فضاهای باز عمومی دانشگاهی است و پردیس باغ ملی دانشگاه هنر به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شده‌است. بدین منظور، داده‌ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه جمع آوری شده و سپس با بهره گیری از روش تحلیل کمی و بکارگیری نرم افزار آماری SPSSو نیز به کمک راهبرد پژوهشی مطالعه موردی، تحلیل‌ داده ها انجام شده‌است. برای ارتقای اعتبار این پژوهش، مطالعه آزمایشی (30 عدد پرسشنامه) اجرا شده‌است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که موفقیت در استقرار سایبرپارک درون فضاهای باز عمومی دانشگاهی نیازمند توسعه و تقویت زیرساختهای فناورانه در این مکان و تامین فضای مناسب (به خصوص محیط طبیعی) برای فراهم شدن امکان حضور افراد برای استفاده از فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطاتی و به اشتراک گذاری تجارب حاصل از آنها است. یافته‌ها به اشتیاق و تمایل بالای ذی‌اثران (دانشجویان یا کاربران اصلی) به مشارکت در امور مربوط به فضای باز عمومی آموزشی نیز اشاره دارند. همچنین، کیفیت فضای باز عمومی پردیس باغ ملی دانشگاه هنر به شدت مرتبط با امکانات موجود در آن بوده و با زندگی اجتماعی دانشجویان (مرتبط با کاربرد فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات) همبستگی قوی دارد.

کلیدواژه‌ها